Home Diurnal The Makata Poetry Folio Onward Bound Profile Forums

MAKATA 2003

  • Betrayer

    He’s a traitor to his people
    And for what?
    A few quick moments
    From a crazy woman who will do him harm?
    Such things can come to no good.

    He’s a traitor to his people
    Every culture has its own
    And he is theirs
    They do not know it yet
    But they will, they will

    He’s sold his soul, his people’s soul
    Piece by piece
    Slow erosion
    Until it swallowed him whole

    A man who betrays his mother
    Can betray anyone
    But first of all
    He must betray himself.

    Fool

    With beads of inspiration on his poet’s brow, he
    composes his most brilliant sonnets for a woman
    he does not know, has never seen;

    In his mind’s eye, he sees a fair maiden whose gentle
    breast quivers for his poems alone, one who hangs
    onto his every word;

    Instead, the body he dreams of madly making love to is
    maggot-infested, the lips he longs to kiss cover rotting teeth,
    the hair he imagines as smooth flaxen is sparse and graying.

    Still, he keeps tap-tapping away into the wee hours of the
    morning, putting his passions into every stroke of the keyboard,
    all for a woman no one has ever wanted.

    On The Importance of Hospitality

    I went to the home of rich people
    Who invited me for dinner
    They served nothing – they were on a diet
    And had eaten a large, late lunch

    I went to the home of a woman with a
    Mentally challenged son
    Who threw himself into my arms
    Kissed my neck
    Buried his face in my hair
    Shared his toys

    His mother said, “I am so sorry he bothered you”,
    I said, “He gave me the loveliest welcome. May I
    Come again?”

    © Aurora Antonovic
    Aurora Antonovic is a Canadian writer, visual artist, and the former co-editor and columnist for the now-defunct GT Times. Her poetry has recently appeared in Thunder Sandwich, Megaera, The Moriarty Papers, Write-Away, Little Acorn, All Things Girl, and Poetic Voices, the latter where she was named featured poet for May 2003.

  •  

  • Overtaym (sa editorial desk)

    Pinapasan ng mga talukap ang hapong maghapon
    At kinakailangan ko pa rin ang dagdag na baong
    Lakas sa susunod pang mga oras na idurugtong.

    Matang-manok: bumibigat ang pasanin ng dalumat
    Ngunit di maaaring mabaog ang aking ulirat
    Kaya't "Cofee na lang dear", sa sarili'y pinakiusap.

    Napagod na'ng aircon, bentilador naman ang humamon -
    Hinahagod ang balat ko ng maalindog na hangin
    Kaya't nagbalabal na lang sa sariling panginorin.

    Nambubulahaw ang katahimikan ng madaling-araw.
    Unti-unting nasusungyaw ang konsentrasyong dalisay.
    Nagpapapansin pa'ng butiki't nang-aasar ang langaw.

    Nokturnal aming kasama, kuwagong mga ka-tropa:
    Dilat na mga reporter, photographer, newsboy, dealer;
    Mga guwardyang nagbabantay sa banta ng kudeta.

    Sa totoo lang, ang trabahong ito'y walang tulugan.
    Pagbabanyuhay! Uuwi na akong susuray-suray.
    Ginagabi, inuumaga. Ano'ng araw na nga ba?

    © Alvin Campos

     

  • SIMBAG

    Kaparong kan papel an satong pagromdom,
    Padaba. Pira na baga an panurat
    na nawaraan kin gira; pirang taon
    kan satong paghangos an pinag-palaad

    ta sa kalayo kan damag nin sarita?
    Mainit an hadok kaning banggi ngonyan.
    Pangiturogan ko na ika nagbutwa
    hali sa girabo kan mga dalisay

    mong berso. Sulo na palan sa isip
    an mga nag-aging dai ta na kapot:
    Lamod sa tunok na naghalo sa pawis,
    mga puting rosas na mayo nang hamot,

    an pulang mansanas na inanod sato
    kan kita mapaso kan lumbod tang puso.

    July 12, 2003


    SA PARASURAT NA INAPON SA SALOG

    Nagpipirik-pitik an mga isura,
    Dai masalmingan an tubig ta pasa.
    Kulkol pa kan diklom asin man kan basa
    An naghalong dugo, lugad, pagal, tungka.

    Pinaanod na lang kan lawas an tingog.
    Pamibi kan kalag dai magin bahog.
    Nagpipirik-pitik an mga isura,
    Dai masalmingan an tubig ta pasa.

    An pinaka-huring pagra-rawit-dawit,
    Nagla-lataw-lataw sa lumhok kan tubig.
    Paluway-luway lang, nasakat sa ngabil,
    Asin sinusurat sa sulog kan hangin.
    Dai masalmingan an tubig ta pasa.

    July 13, 2003.


    KAWAT

    Bukod
    ta ka
    Yaba,
    ngonyan.

    Kudot
    mo, ha!
    Tala
    pa man.

    Hangos
    ka na
    bayang
    maray:

    Dukot
    kitang
    rira
    atyan.

    July 13, 2003.


    KURAHAW SA TARUSAN

    Kan sadit pang aki, nasungkog sa dalan.
    Asta nang nadapla, narungas an tuhod.
    Sabay nag-kurahaw: "Tinampo ta, tuway!"

    Inapod ni lolang Hitler kan Tarusan.
    Kakawat n'ya sa teks, aba ang binanog!
    Kan sadit pang aki, nasungkog sa dalan.

    Masinubang laking Leo an pangaran,
    Pag s'ya naheheling, s'ya man binubukod.
    Sabay n'ya kurahaw: "Tinampo ta, tuway!"

    Kaidtong tag-init igwang kumbatihan.
    Kumander man kuta--s'yapol man si angog.
    Kan sadit pang aki, nasungkog sa dalan.

    Igwang para-hula duman sarong aldaw.
    An sabi sa aki: "Ika mababantog".
    Ta s'ya nag-kurahaw: "Tinampo ta, tuway!"

    Nag-agi an taon, sarong bulalakaw
    S'ya na buminalik na kilyab an pandok.
    Kan sadit pang aki, nasungkog sa dalan.
    Sabay nag-kurahaw: "Tinampo ta, tuway!"

    © Jose Jason L. Chancoco
    Iriga City


  • As I have walked

    The crisp chill air of winters decline
    as it drives me to seek the freedom
    of the open road outside
    stretching before me like a
    black broken beacon
    perpetually upon the horizon
    it reminds me of past paths traveled

    As I have walked
    down the cool repose of the Americas
    I have seen such beauty
    in the simple roadside blackberries
    and kind faces of drivers lonely
    awaiting their call to open roads
    far from the solace of the final cup
    and word of warmth from waitress weary

    Beautification

    Beauty is in the eye of the storm,
    leveling all reason with tempestuous intrigue
    So, as it makes old blood forlorn
    it condenses those hardened by the pristine
    Sanguine skies envelop the morning
    and war begins every warning
    beware this hearty beauty

    Pulse, a triggers click to the horizon
    Roiling and billowed, the lighting conspires
    amidst a cloak of humidity comprising
    of all the devices for brooding, writing
    of epitaphs and folk tale tabs,
    poetic grandeur and all that is left
    of the nights ocher spilling unto sand

    Yea, for beauty with all its fabled condition
    is placid amidst the fervor of moons
    With serene poise and composed disposition
    it centers a gathering room
    What wonders this feast of friends bears
    for beauty which orbits in standing still

    Stream of consciousness II

    The flashpoint of Mercury
    could make Vulcan sweat

    Wishes cannot be horses
    for they are instead the blinders they wear
    Beggars ride the train of nightmares

    Dark stars erupt, becoming a pinhole
    They are the introverted existential
    made minute on the most intimate of terms,
    the grain of sand comprising innumerable worlds

    Someday Prophecy

    I had a vision of someday
    where people feasted on sulfur and honey,
    took broken bottles to pave the streets,
    and wept for the fruitful dissolvation of concrete
    Prophecy never looked so bittersweet
    In these little aquarian infinities
    I saw you holding me
    with infantile gentility, contented sigh
    as I fell fleeting and divine
    to morte pro pre, selfless life
    I could not but weep, oh,
    in knowing your eternal beauteous
    In visions of someday, truth of true
    all one may ever need is nestled in you

    © Tyler Joseph Cusick
    In September, I intend to go to the 9-11 memorial, for which I was a volunteer, and finish the last two continental United States I've yet to hitchhike. March's publications include Makata, Kookamonga Square, and Poetic Voices.

    Previously published in Poetic Voices http://poeticvoices.com, This Hard Wind
    http://www.ewgpresents.com/poetcomm.htm and http://scars.tv



    AMBROSIA

    If there is truth in Armageddon,
    The earth shall open and swallow you whole,
    Down to the deepest core where the fires of hell will
    burn you.

    No, search not for your soul.
    It would be futile, hell consumed it long ago;
    You are a dead man walking, a man with no soul.

    If there is truth, at all, in Armageddon,
    Then I will gladly wait for it.
    I will, at last, taste my ambrosia, my sweet revenge!

    And I will never have to lift a finger.

    © March 1999, 2002 By Jennifer Federizo


    AMBROSIA II

    Dead man walking, your dark blood runs through me
    Like an ugly, evil curse that never dies,
    Evil in that cruelty you wield in the absence of a
    soul.

    I will not yield nor die in vain, but avenge myself
    Through your own shallowness and ignorance,
    And your miserable, pitiful, unimportant existence.

    Armageddon is mine to hold and mine to cast,
    Mine, after all, as I patiently await your downfall.
    My ambrosia, my sweet revenge, my exquisite nirvana!

    Justice will speak, and what price you will pay.

    © June 2002 By Jennifer Federizo
    Jennifer Federizo is a B.S. Development Communication graduate who now works in the P.R. and Advertising Office of an educational institution. She dabbles in writing poetry and fiction once in a while.



    Daylight, waits, comes, wanes and leaves

    Daylight waits
    I shiver by the gates
    The first sight of morning
    Has caught me in mourning
    Grief surrounds me
    Engulfs me
    Me

    Daylight comes
    I lost sight of kingdoms
    The sunlight spreads its wings
    I was left by the kings
    Light surrounds me
    Blinds me
    Me

    Daylight wanes
    I feel I'm going insane
    Darkness still awaits its time
    I hear its distant rhyme
    Trouble surrounds me
    Scares me
    Me

    Daylight leaves
    I am left in heaves
    No more trace of daylight
    I am left alone tonight
    Evil surrounds me
    Corrupts me
    Me

    Daylight, I wait,
    Please come
    Don't wane
    Never leave me
    Me

    © Maria Luisa C. Jalandoni
    A B.S. Chemical Engineering graduate from UP-Diliman.


    KUDETA . . . na naman!

    Kamalian sa iba ang kanilang pag-aalsa
    Gusto lang iparating mga hinaing nila
    Mga pangakong wala nang pag-asa
    Kaya naulit na naman ang isang kudeta.

    Umalis ng kampo sa Makati patungo
    Dito ipapaalam karaingan nilang sundalo
    Ang pagparito’y di laban sa gobyerno
    Gusto lang makamtam tunay na pagbabago.

    Di lang maintindihan ng mga ibang Pilipino
    Sa kasaysayan paulit-ulit lang ito
    Hangga’t walang katuparan at pagbabago
    Ang ating mga sundalo ipaglalaban ang prinsipyo

    Ewan ko lang kung may patutunguhan
    Ang mga karaingang kanilang ipinaglalaban
    Baka mapunta lang lahat sa kulungan
    Maging hudyat pa ito ng bagong himagsikan.

    Tama na ang politika ayusin na ang problema
    Mga sangkot sa anomalya patalsikin na
    Mabigyan ng hustisya mga sangkot sa kudeta
    Silang mga sundalo hangad ay buhay na mapayapa.

    Ang panawagan lang sa sambayanang Pilipino
    Reporma at disiplina sa maling sistema ng gobyerno
    Sa mga sundalong buhay ang isinakripisyo
    Makamit lang ang tunay na kapayapaan sa bayan ko.

    Sa darating na anihan

    Balot naman ang kalawakan
    Tila uulan na naman
    Panibagong sibol na masisilayan
    Panahon na naman ng taniman.

    Handa na ang lupa upang tamnan
    Sa malawak na bukid tulong sa kabuhayan
    Sama-samang alagaan hanggang anihan
    Para sa susunod na panahon ng pangangailangan.

    Dumating man ang bagyo di ako susuko
    Humampas man malakas na hangin huhupa din ito
    Haharapin kahit anong pagsubok
    Sa paglipas ng unos may bagong bukas na darating.

    Tila sadyang ganyan bago anihan
    Pagsubok sa kabukiran nasusubok sa tag-ulan
    Lumubog man lahat ng tanim sa palayan
    Lulutang din dahil may bukas na aasahan.

    Sa anihan panahon ng kasiyahan
    Pagkatapos ng hirap iyo nang matitikman
    Ang bawat butil na iyong pinaghirapan
    Sa hapag kainan atin nang pagsasaluhan.

    Sana sa darating ulit na taniman
    Magkaroon ng tunay na samahan
    Para sa maayos at masaganang anihan
    Sa pagkakaisa’y lahat makikinabang.

    Sa pagtatanim ay di biro
    Kailangan ay tiyaga, pawis at sakripisyo
    Ang bagyo at ulan kasama ito
    Sa anihan katumbas naman ay butil na ginto.

    Sa buhay ng tao parang sa pagtatanim din ito
    Sa bawat yugto may kasamang tagtuyot at bagyo
    Pero sa kabila ng mga pagsubok na pagdadaanan mo
    Sa darating na anihan mapapasaiyo ang kaginhawaan.

    Ang tunay na pakikibaka sa kanayunan

    Lumipas na naman ang isang gabi
    Sa bukang liwayway kailangan nang lumakbay
    Upang makibaka muli sa kanayunan
    Maibahagi tunay na kapayapaan.

    Di ko naman masasabi na ito’y himagsikan
    O isang digmaan sa pamahalaan
    Itinutuwid lang ang isang kamalian
    At mamulat sa tunay na kalagayan.

    Bakit daw walang kapayapaan
    Sa lugar na aking sinilangan
    Lumaki na ako wala pa ring katahimikan
    Namulat na kami ito ang aming kapalaran.

    Sa bawat pook na aking madadatnan
    Dama ko ang hirap ng kanilang kalagayan
    Ang tumulong para sa kanilang kaunlaran
    Hindi ang umasa sa malayong pamahalaan.

    Ang pagparito’y di naman pakikidigma
    Kundi ang ibahagi na ma’y nagmamahal sa kanila
    Hindi armas para takutin sila
    Ipakita na may nagmamalasakit sa kalagayan nila.

    Huwag sana masamain aking pakikibaka
    Dahil ang hangad ko’y tunay na demokrasya
    Hindi nang iilan at ang mangmang ang sinasamantala
    Dito sa kanayunan nagsisimula ang tunay na buhay mapayapa.

    Ang tunay na pakikabaka hindi sa kalye nakikita
    Kundi sa kanayunan suriin ang tunay na problema
    Magawan ng paraan para matulungan sila
    Ang pag-unlad para sa buhay na mapayapa.

    Huwag sana isipin ako’y isang aktivista
    O isang rebeldeng may simpatiya sa komunista
    Ang hangad ko lang maibahagi sa kapwa
    Kapayapaan sa kanayunan maiwasan ang maling pakikibaka.

    melon magkakaibigan
    sa university of pangasinan


    nagsimula sa melon ang matagal na samahan
    kasabay sa pagkain panghimagas sa tanghalian
    ilocano pangasinan halo-halo kami sa kainan
    diyan nagsimula ang aming tunay na pagkakaibigan.

    sari-saring lahi ibat-ibang paniniwala
    di namin pansin basta tunay lang ang pakikisama
    ang pagkakakilala hindi lang sa loob ng eskwela
    mas higit pa ito pag may melon na meryenda.

    sari-saring diskarte para makatapos sa eskwela
    waiter, konduktor,mananahi at may folk singer pa
    ginawa na ang lahat may pambayad lang sa matrikula
    matapos lang ang kurso na aming kinukuha.

    buhay estudyante mahirap talaga
    lalo na sa pagpasok kulang ang baong dala
    pero di ka mag-aalala dahil may karamay ka
    tanghalian at meryenda siguradong may kasalo ka.

    sa halos limang taon na aming pagsasama
    maraming pagsubok sa aming samahan ay naipunla
    mahigit pa sa kapatid kung ituring ang isa't-isa
    kaya natapos na sa kolehiyo kami pa rin magkakasama.

    wala ka nang hahanapin pa sa aming pagsasama
    tunay na kaibigan dito mo lang makikilala
    payat,mataba,pandak,pultak at may kambal pa
    sa hirap at ginhawa melon kang kaibigan na kasama.

    tunay na kaibigan walang iwanan
    bagyo,layos, anggano yegyeg la ditan
    nagkakahiwalay lang pag luven na ang pinag-uusapan
    siguradong mawawala kanya-kanya na ang lakaran.

    yan ang aming samahan kung tawagin abalayan
    hanggang sa pagtanda tuloy ang pagkakaibigan
    maibahagi sa mga susunod naming angkan
    melon magkakaibigan walang hanggang samahan.

    © Arch. Noel Malicdem
    College of Architecture, University of Pangasinan Class '92
    Jeddah, Saudi Arabia


  • IT'S ABOUT TIME

    It's about time I gave it all up
    I'm getting dangerously old so
    In the thick of days
    Everything just passes
    Before my tired eyes

    And when I'm caught with my head down
    What shall I say to my waiting child?
    When the night arrives
    Would it have made things easier
    If I'd burned with the sun?

    Oh I've learned it by heart
    How my ashes should find
    The wind where I began

  • © Rosendo M. Makabali
    Angeles City, Philippines
    website: http://www.geocities.com/birdandegg



  • {Cinquains}

    Through Your Eyes

    Just now
    comet flies by,
    flash of light in seconds,
    our life flashing before my eyes -
    your eyes.

    Cold Good Bye

    Good-bye.
    The day you left
    the sky opened with tears.
    Can not believe you don’t look back,
    so cold.

    My Mother

    She cleans.
    She toils and cooks
    like a cookbook she knows.
    She fills my stomach up with love -
    my mom.

    I Remember My Love

    My love
    the day we meet
    I remember your smile,
    matches the color of your eyes -
    blue sky.

    Your Essence

    Your gentle touch and your soft caress
    are so soothing and hypnotizing.
    The way you move, gliding and floating on air
    like a ghost every time you come around me.
    Your bubbling personality pours out like Champagne.
    Your catwalk attitude, your savior faire, and your
    certain je ne sais quoi draw me to you like a magnet.
    Your mysterious eyes, piercing through the night like
    beams of light and your unexpected smiles light up the room.
    You are as hazy as dreams, yet I can taste your sweet kisses
    and I can breath your scent for life. Your bosoms are
    the utopia that philosophers talked about.

    It has been awhile now since you been gone,
    yet your presence is all around me, mysterious, unexplainable,
    magical like an elusive gentle summer breeze that wheezes by
    every now and then unnoticed. There is no one thing
    that describes you, no one moment that defines you,
    but I can remember you like yesterday,
    even though all I know, all I have, and all I dream of you are
    the clear, white dreams of your essence.

    © Ron P. Nhim
    Born in Phnom Penh, Cambodia. He is a physician from California, USA. He enjoys spending what little time he has reading, writing, and thinking about poetry.


    NINU Y NINOY?

    libutad rehas kal’wangnan
    mikulung ka’t miyatulan
    king paratang kasalanan
    e mu gewa kapilanman!

    e mu man ikwang mitalpak
    king marimlang dalan tarmak
    sinadya ra kang sinalmak
    ding isip marok’t talamak!

    pitlud de man inawa mu
    pete de man katawan mu
    manatiling mabye pa mu
    karing balen kaladwa mu!

    matalik mung kapanwalan
    ing rosaryu yang santungan
    akbung baril ning kalaban
    siklaud yapin balu tangan!

    king tahimik mung karinan
    milyun konfeti mumuran
    pasalamat sasaluran
    ing kekang bye pupugayan!

    dapot e ya pa mikutkut
    bangke na ning mandurukut
    malulupus madadamput
    king sarili nang bangungut!

    lulupa yapin ing bye mu
    king Ginu tang Jesu Kristu
    dinaun me bugtung bye mu
    mikabus la sa ring tau!

    ABE, E NAKA MAGLUMBE

    Mekeni na Abe, e naka maglumbe
    nung lalakad ka king dalan mangapaltus
    uling ala ka mang sulud a sapatus
    pasalamat ka rugu 'tin ka pang bitis!

    Mekeni na Abe, e naka maglumbe
    nung gamat mu maglintugan ya't manangle
    uling sasarul kang malanging marangle
    pasalamat ka rugu 'tin ka pang takde!

    Mekeni na Abe, e naka maglumbe
    nung tampulan ka man ning biru ning tau
    uling mibabakle ing pamaglawe mu
    pasalamat ka 'tin ka pang mata rugu!

    Mekeni na Abe, e naka maglumbe
    nung gagalgal ka man king dimla ning bengi
    uling sapin dase mu tagpi ya't bungi
    pasalamat ka rugu 'tin kang panamdam!

    Mekeni na Abe, e naka maglumbe
    nung 'la nang panamdam bitis, gamat, mata
    uling mepaklud ne ing kekang inawa
    atin kang kaladwang mabye alang-angga!

    SULSI-SULSING ISIP
    TAGPI-TAGPING PANINAP

    Tunggal-tunggal ku lang agawang pisuglung-suglung
    pulut-sepu da ring samut-samut pulung-pulung
    metung baul kumpul-kumpul sinimpan tagimpan
    lakuan-dasan ku aldoldo king kakung pagkeran.

    Kesyo-ketal amanu kung selabat-pakibat
    kiti-kiti namu ning gunam-gunam kung puyat
    tayid-tayid, susyuk-busuk alipugpug pelisan
    mibatibat king bikual-bikual kung panimanman.

    Ing egana-ganang resa-resang bungisngis isip
    karing balugbug buka-bukakang kurap-kurap
    pirungut-rungut salu-salungat king akmulan
    mangaklak yang sagakgak ing siguk lalamunan.

    Antimurin tamual-tamualan ing lambi't kambe
    daring mulagat lawe't wawang mangulate
    urung-sulung paldak-sikad bitis kung mangapkap
    sikmal-gamal buksi ning danupan kung paninap.

    Kapilan mayuyut-lulut sinta mung pagkaymut
    at malaglag kening siping pagkeran miglumut
    salakban me'ing ulas-dase mapaling lingap
    sulsiyan matalik kaul tagpi-tagping paninap.

    BALIK ALIKABUK

    Keti babo yatu, nanu mang milukluk
    Dumalan, lumabas antimo ing asuk
    Lunto mu saguli at sulapo kaybat
    Ipayid ning angin king labwad kumalat.

    Ing asuk a meko, kusa na ping lakwan
    Mitagan king gabun, mibabayang bikan
    Dapot agyang ining mapaling kalabkab
    E mu rin maglambat ing talab ning lablab.

    Mabilis yang dimla 'ning bayang mitagan
    Penandit mung bagya lubus yang magisan
    Nung nu ya menibat merapat nang napun
    Balik alikabuk king asbuk ning gabun.

    Asuk yang minasuk, kislap nya ning kildap
    Ningas yang kapingas, kurap nya ning irap
    Aslag yang melaglag, kapunti yang batu
    Ing pumanuknang na ning tau king yatu.

    © Tony Mercado Peña
    I am a member of the Akademyang Kapampangan (AKKAP) and some of my vernacular poems have been published in the "Ing Susi", the literary magazine of the academy.

    Websites:
    Poetry in English, http://www.angelfire.com/poetry/nombresin/index.htm
    Poetry in Kapampangan, http://nombresin.tripod.com

     

  • HINDI SILA MAGKAKAROON NG LIHIM NA RILES

  • Iba sila
    sa mga Itim na busabos
    ng matandang Estados Unidos.
    Di sila dumaan pa
    sa kamay ng mga maglalako
    ng alipin:
    sila ang tagapaglako
    ng kanilang mga sarili.
    Ang bukid nila'y hindi bukid
    kundi aspaltadong sementeryong
    ang mga higanteng libignan
    ay nagpapalakihan
    ng bintanang salamin
    at nagpapalamigan
    ng erkon sa loob.
    Sa bukid, hindi sila nakayapak
    ni nakahubad-baro:
    sila'y nakasapatos na katad,
    nakakurbata't amerikana.
    At kailanman
    ay di sila magkakaroon
    ng Lihim na Riles--
    sapagkat sa buong kasaysayan,
    sila ang pinakatapat
    mamanginoon:
    kung sampu ang buhay nila,
    sandaan ang iaalay nila;
    kung sandaan ang kanilang dangal,
    sanlibo ang iaalay nila.

    Ang kanilang panginoon,
    ngala'y salapi.

    BIBIHIRA ANG PANAHON NG PERPEKTONG SIMETRIYA

    Bibihira ang panahon ng perpektong simetriya--
    panahon kung kailan
    ang mm at dd at yy
    sa mm-dd-yy
    ay iisa ang mukha,
    at parang pinagbiyak na bunga
    ang yyyy at hh:mm.
    Halimbawa'y ang 02-02-02,
    20:02, 2002.

    Parang panahon ng perpektong simetriya
    kung lumitaw ang pag-ibig
    sa mundong ito.
    Mabuti na lamang
    at aking nakita sa iyo
    ang isang panahon ng perpektong simetriya.

    GANYAN DIN MARAHIL

    Ang MRT kung walang hangin
    ay parang lutuan ng tinapay.

    Ay--tila regalo ng Tatlong Hari
    ang hangin
    paglabas mo ng MRT na walang hangin
    matapos ang mahabang paglalakbay.
    Ganyan din marahil ang pakiramdam
    kung ibon kang nakaalpas
    makaraan ang ilang taon
    sa hawla.
    Ganyan din marahil
    ang mararamdaman ni Bernardo Carpio
    kung kakalasin natin sa kanya
    ang mga tanikalang
    matanda pa sa Intramuros.

  • © Alexander Martin Remollino
    Si Alexander Martin Remollino ay isinilang noong Agosto 1977 sa Mandaluyong--sa "labas." Subalit kung nangyari mang sa "loob" siya isinilang, hindi niya ito ikahihiya sapagkat sa "labas" ay marami ang higit pang baliw sa mga nasa "loob."

    Website: http://ourthoughtsarefree.blogspot.com/


  • Isang Sabado, nang magtakbuhan
    ang mga tao sa shopping mall


    Nagulantang ang karaniwang
    Pagkaabala ng mga tindahan.

    Natabig ng takot ang tasa
    Ng kape sa restawran.

    Pinabigat ng bagabag
    Ang yabag ng lahat.

    Pasilyong mahaba't maputim,
    Naging umid na lalamunan.

    Isang direksyon ang itinuro
    Ng pagkabalino: palayo.

    Kinalabit ang isa ng pagtataka-
    Sino ang tinatakbuhan nila?

    © Louie Jon A. Sanchez
    Caloocan City


    A Fool's Prayer

    Speak to me in language of long ago
    Whisper ancient words softly in my ear
    Make me your lover in the fleeting rain
    And your bosom friend in the midst of violent waves

    Let's make a solemn vow under the golden sun
    That the scars of the future and the promise of yesteryears
    Be buried and forgotten in the present moment

    Let us taste the sweetness of scarred glory
    And dig our own grave in joyous melancholy

    Let there be Peace in our sanctuary

    © Bill Mitsuru T. Shimizu
    Tiwi, Albay 4513

  •  

  • uliponon,
    agod may pagkalibre
    kawad-anan,
    nga may kapuslanan
    pagkaeuya',
    nga may kabaskog
    pangako'
    ag pangtananan
    kilaea
    nga owa't ngaean
    ilinusoy
    nga indi' makit-an
    ikaw
    paeangpanan it tanan

    gugma

  • enslaver
    that gives freedom
    ultimate loss
    with infinite worth
    weakness
    with untellable strength
    redemption
    and totality.
    known
    without a name
    sought for
    but never seen
    you are
    the goal of all.

    love

    © David Zorc

Makata Archive

 

  • Welcome to Makata

    Makata will be published the first week of each calendar month. We will email you when the new issue is up each month.

    • Volume 4 Issue 9, September 2003

      Aurora Antonovic
      Alvin Campos
      Jose Jason L. Chancoco
      Tyler Joseph Cusick
      Jennifer Federizo
      Maria Luisa C. Jalandoni
      Rosendo M. Makabali
      Noel Malicdem
      Ron P. Nhim
      Tony Mercado Peņa
      Alexander Martin Remollino
      Louie Jon A. Sanchez
      Bill Mitsuru T. Shimizu
      David Zorc

    Vers Libre by Jose Jason L. Chancoco

    Bona Bien (Maikling Kuwento) ni Rogelio Braga


    We welcome your submissions:

    sonny@eac.edu.ph (Sonny)

    tarusan22@yahoo.com (Jason)

    Read the Submission Guidelines

     


    Makata 2003 Archive

    January 2003

    February 2003

    March 2003

    April 2003

    May 2003

    June 2003

    July 2003

    August 2003

    All poems copyrighted by their respective authors. Any reproduction of these poems, without the express written permission of the authors, is prohibited. All rights reserved.